วันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561

เอเลี่ยนสเตชั่น (Alien Station Live in Thailand) (ตอน 3-2)





ข้อเสนอที่ไม่ได้คาดหวัง (2)

และแล้ววันคืนอันแสนเลวร้ายก็ผ่านมาเยือนอีธานอีกครั้ง พร้อมกับข้อเสนอใหม่ที่เย้ายวนต่อมกามยิ่งกว่าเดิม
เอเลี่ยนส่วนใหญ่ปรารถนาไปเที่ยวทะเลภาคใต้กันนักหนา คนที่ไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจจริงๆ หรือไปเที่ยวแบบครอบครัวก็มีเยอะแยะ แต่ก็ยังมีผู้ชายอีกกลุ่มหนึ่งที่ไปเพื่อแสวงหาเส้นทางอย่างว่าโดยตรงเลย
ส่วนเอเลี่ยนอีธาน เขาชื่นชอบหาดแห่งหนึ่งที่จังหวัดกระบี่เป็นพิเศษ ไปทีไรก็มักจะนำเสื่อไปปูนอนเฝ้าอยู่ที่หน้าหาดเป็นประจำ จนบางครั้งผู้เป็นภรรยานึกสงสัยว่าสามีของหล่อนคงกลัวหาดหายกระมัง จึงชอบไปนอนเฝ้าอยู่ได้ทุกวันจนไม่ยอมไปเที่ยวไหนเลย
พอตกเย็นหาอะไรรับประทานเสร็จ พ่อยอดชายเอเลี่ยนก็ชวนเดินกลับเข้าโรงแรม ครั้นเมื่อหัวถึงหมอน เขาก็เริ่มทำตัวเป็นเหมือนรถไฟทันที พลอยทำให้พีรดาสะดุ้งตื่นทั้งคืน เพราะคิดไปว่าเสียงกรนของสามีเป็นเสียงหวูดรถไฟโผล่มาทุกที
“เฮ้อ! ไม่รู้จะมาทำไมให้เสียเงิน สู้นอนกรนอยู่บ้านเสียยังจะดีกว่า”  
พีรดาบ่นพึมพำและนึกขบขันในใจ จากนั้นก็นั่งสัปหงกมองสามีเอเลี่ยนของเธอไป และสะดุ้งไปกับเสียงกรนของอีธานตลอดค่ำคืนที่สุดแสนโรแมนติก (ซะไม่มี)
พอตื่นขึ้นมาในรุ่งเช้าของอีกวัน สามีเอเลี่ยนชวนไปถ่ายภาพพระอาทิตย์ขึ้น ผู้เป็นภรรยาก็เอาแต่สั่นหัว     
“ไปคนเดียวเหอะ”
“ทำไมล่ะครับที่รัก?
“ยังง่วงอยู่ ฉันขอนอนพักสักงีบนะมิสเตอร์เทรน”
หล่อนเปลี่ยนสรรพนามเรียกเขาเป็นมิสเตอร์รถไฟซะเลย อีธานถึงกับทำหน้างง
“วอท?” เขาถามเสียงสูง มองภรรยาอย่างนึกสงสัยกับสรรพนามใหม่ที่จู่ๆ หล่อนก็ยัดเยียดให้เขาโดยไม่ทราบสาเหตุ
“เออไม่มีอะไรหรอก คุณไปคนเดียวเถอะ ฉันง่วงจริงๆ ขอหลับก่อนนะ ครอกฟี้…ZZZ…
ว่าแล้วพีรดาก็ทิ้งหัวลงกับหมอนแล้วหลุบเปลือกตาอันดำคล้ำเหมือนหมีแพนด้าลงทันที ยิ่งชวนให้อีกฝ่ายงงเข้าไปใหญ่ ท่าทางของเขาตอนนั้นไม่ต่างจากไก่ตาแตกเดินงงส่ายหัวไปมา สุดท้ายจึงต้องปล่อยให้ผู้เป็นภรรยานอนพักผ่อนไปแต่โดยดี ส่วนอีธานก็สะพายกล้องออกไปเดินทอดน่องตามชายหาดราวกับนายแบบ พร้อมกับถ่ายภาพคลิกๆ อยู่คนเดียวอีกตามเคย

ระหว่างพักอยู่ที่กระบี่ประมาณหนึ่งอาทิตย์นั้น มีวันหนึ่งที่สามีเอเลี่ยนของพีรดาเกิดนึกครึ้มอกครึ้มใจชวนหล่อนขึ้นว่า
“วันนี้พวกเราไปนั่งรถสองแถวตระเวนเที่ยวไปเรื่อยๆ กันเถอะที่รัก”
“โอ้! แม่เจ้าเกิดอะไรขึ้น แล้วรู้เหรอว่าจะไปไหน กลับมายังไง ที่นี่เขาพากันเช่ารถ เหมาเรือนะจ๊ะ ต้องมีไกด์คอยแนะนำสถานที่ให้ด้วยถึงจะเที่ยวสนุก”
“นั่งรถสองแถวเหมือนชาวบ้านเขานั่นแหละถูกดี ไม่ถึงยี่สิบบาทก็ได้เที่ยวเหมือนกันแหละ”
พ่อยอดชายเอเลี่ยนของหล่อนกล่าวเหมือนเป็นผู้ชำนาญการเที่ยวแบบประหยัด คงเพราะเกือบสัปดาห์นี้เขานั่งนอนอยู่หน้าหาด และสังเกตเห็นคนในท้องถิ่นนั่งรถโดยสารเข้าเมืองบ่อยๆ จึงเกิดปิ๊งไอเดียเด็ด เที่ยวแบบประหยัดขึ้นมานั่นเอง
“โอ้โฮเฮะ! มากระบี่ทั้งที ไม่ยอมลงทุนเลยนะมิสเตอร์เอเลี่ยน เอ้าไปก็ไป”
อะไรก็ได้อยู่แล้ว พีรดาคิด เพราะหล่อนดันเกิดมาเป็นกระดูกข้างของคุณเอเลี่ยนเถรตรงไปเสียแล้วนี่นะ
พอนั่งรถไปได้สักพัก ทั้งสองสังเกตเห็นหาดแห่งหนึ่งสวยงามและสงบไม่แพ้หาดที่พวกเขาพักอยู่ พีรดาจึงกดกริ่งให้คนขับหยุดรถ จ่ายเงินค่าโดยสารเสร็จก็พากันเดินลงไปสำรวจสถานที่
พีรดาเดินปลีกตัวไปดูปูวิ่งเข้ารูที่หาดด้วยความอยากรู้อยากเห็น ส่วนสามีเอเลี่ยนของหล่อนก็เดินถ่ายรูปอยู่ด้านบนติดถนน ห่างจากชายหาดไม่ไกล
สักพักก็มีชายแปลกหน้าเดินเข้ามาถามไถ่เซย์ฮัลโหล สมายล์ไทยแลนด์ทำเอาเอเลี่ยนอย่างอีธานถึงกับปลาบปลื้มเสียนักหนา ยิ้มตอบทักทายเซย์ฮัลโหลคืนกลับไปบ้าง
“ไฮ! สวัสดีครับ สบายดีบ้อ?
อีธานถามเป็นสำเนียงอีสานตบท้ายตามที่จดจำมาจากพีรดา เพื่อหวังสร้างบรรยากาศให้ดูเป็นกันเองกับอีกฝ่าย และทันใดนั้นเจ้าหนุ่มสมายล์ไทยแลนด์ก็ถือโอกาสหยิบยื่นข้อเสนอพิเศษสุดแสนระทึกใจทันที
 “มิสเตอร์ยูสนใจสาวๆ ไหม?
คำถามนั้นเหมือนชกเข้าปลายคางของอีธานอย่างจังจนแทบตั้งตัวรับไม่ทัน
“วอท…?” อีธานร้องถามเสียงสูงปรี๊ด
“สองคนนั้นยูเอาไปนอนกกได้ด้วยทั้งคู่เลยนะ คิดราคาพิเศษ
ชายคนนั้นชี้ชวนให้ดูสองสาววัยขบเผาะที่กำลังนั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าดิกๆ อยู่ที่ร้านเหล้า พวกหล่อนต่างก็พากันส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มเชื้อเชิญมายังอีธานด้วยท่าทางเย้ายวนชวนน้ำลายหก ทำเอาเอเลี่ยนหนุ่มใหญ่ที่กำลังเพลิดเพลินกับทะเลยามบ่ายถึงกับสะอึกแล้วสะอึกอีก เพราะคาดคิดไม่ถึงว่าจะโดนจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ
          โน่นเห็นผู้หญิงคนนั้นมั้ย เมียเมียผมครับ อีธานไม่รีรอที่จะชี้ไปยังพีรดาที่กำลังก้มหน้างุดๆ สำรวจบ้านปูแสม โดยไม่รู้ว่าสามีกำลังรับศึกหนัก
แต่พ่อหนุ่มคนกลางค้าเนื้อสดเถื่อนก็ยังไม่ลดละความพยายาม ทั้งยื่นข้อเสนอและแนะนำวิธีสับหลีกรางรถไฟให้อีธานถือเป็นโปรฯ เสริมแถม
          ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา คืนนี้ถ้าเมียยูหลับก็แอบย่องมาร่วมจอยกัน เมียยูไม่รู้หรอก
โอ้โฮ! ข้อเสนอสุดยั่วยวนต่อมกามแบบนี้มีใครบ้างจะไม่ตื่นเต้น แต่เอเลี่ยนคนเถรตรงอย่างอีธานถึงกับอึ้งกิมกี่ มองหน้าฝ่ายผู้ท้าทายเขม็ง เพราะไม่รู้จะสรรหาถ้อยคำใดมาด่า ทั้งอัดอั้นตันใจระคนสมเพช ก่อนกล่าวอย่างเหลืออดว่า เมียไม่รู้ แต่ใจกูมันรู้โว้ย!
พูดจบเขาก็รีบสะบัดตูดเดินหนีไปทางภรรยา โดยไม่หันไปสนใจพวกนั้นอีกเลย 
พอไปถึงตัวผู้เป็นภรรยา อีธานได้แต่ทำท่ากระฟัดกระเฟียดใส่พีรดา แถมยังด่าภรรยาเป็นชุดๆ ทำเอาคนถูกด่าได้แต่ยืนกะพริบตาปริบๆ งงเป็นไก่ตาแตก
          “เอ้าๆๆ เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะมิสเตอร์แบดมูด”  พีรดาถาม
“คราวหน้าคราวหลังคุณต้องหัดเป็นภรรยาที่ดีซะบ้างนะ”
เขาบอก ใบหน้าหงิกงอเป็นตูดเป็ด
“หะมันเรื่องอะไรอีกล่ะ ตูล่ะงง?
ภรรยาย้ำถาม หน้าเด๋อด๋า
“ก็เพราะคุณนั่นแหละที่ไม่เคยเดินจับมือผมเลย ไม่รู้จะอายอะไรกันนักกันหนาแม่เต่าเอ๊ย คุณมันทั้งเชื่องช้าอืดอาดยังไม่พอ ยังขี้อายเป็นเต่าหดหัวอยู่ในกระดองอีก หรือกลัวใครเขาจะหาว่าคุณมีผัวเป็นเอเลี่ยนหรือไง เห็นไหมวันนี้ผมเกือบจะโดนงาบ คนอื่นๆ เขาคงคิดว่าผมโสดเพราะคุณนั่นแหละที่ไม่เคยจับมือสามีตัวเอง แม่พวกผู้หญิงขายบริการพวกนั้นจึงชอบมาเสนอขายตัวอยู่เรื่อย”
พ่อยอดชายเอเลี่ยนหวานใจต่อว่าชุดใหญ่ ไม่ต่างจากพายุทอร์นาโดซัดกระหน่ำใส่พีรดาจนหน้าหล่อนหงายตึงลงทะเลไปเลย พอจับต้นชนปลายได้ ผู้เป็นภรรยาจึงกล่าวตบหน้ากลับไปบ้างเช่นกัน ทำเอาสามีเอเลี่ยนได้แต่อ้าปากหวอ พูดไม่ออก
          “อ้าวแล้วจะไปกลัวแม่พวกนั้นงาบทำไม ถ้าคุณเชื่อมั่นว่าตัวเองทำถูกต้องแล้วก็จงภูมิใจ หลับหูหลับตามองไม่เห็นเสียก็สิ้นเรื่อง”

to be continued>>>

รูปแบบ e-book

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น